De groene blik van Erik
In de ‘groene blik’ vragen we VRU-collega's om met een groene bril naar hun werk en leven te kijken. Dit keer is directielid Erik Luchtenburg aan het woord.
Bewust leven als uitgangspunt
Voor Erik begint duurzaamheid dicht bij huis. Hij is zich bewust van de impact van zijn eigen keuzes en probeert daar actief naar te handelen. “De planeet is te klein om de levensstijl die we nu hebben in stand te houden”, zegt hij. Die overtuiging vertaalt zich naar concrete keuzes in zijn dagelijks leven. Zo vliegt hij maximaal één keer per jaar: (“Als het niet hoeft dan niet”), koopt hij duurzame kleding waar hij 2 à 3 jaar mee doet en eet hij minder grotere porties vlees. “Afval scheiden is inmiddels normaal geworden. Ook heb ik de luxe om een elektrische auto te rijden en hebben we een warmtepomp thuis. Daarnaast wil ik graag batterijen kopen om zelf een noodvoorziening te kunnen aanleggen voor als de stroom uitvalt, maar daar wacht ik nog op het juiste instapmoment.”
Ook bij de VRU probeert Erik duurzaamheid praktisch toe te passen. Dat begint met niet printen en waar mogelijk pakt hij de fiets: “Ik fiets de helft van de tijd naar mijn werk op de Archimedeslaan. Dit is niet altijd haalbaar, aangezien ik nu ook veel brandweerposten bezoek, maar als het niet nodig is met de auto, doe ik het niet.”
Inspirerende stappen binnen de VRU
Erik ziet binnen de VRU mooie ontwikkelingen. Vooral het verduurzamen van kazernes springt er voor hem uit: “Mooi om te zien dat ook posten verduurzamen, denk maar aan de CO2 neutrale post Leidsche Rijn en andere posten met zonnepanelen en waterbassins.” Op het gebied van mobiliteit liggen er volgens hem kansen: “Het zou mooi zijn als we het wagenpark vervangen waar het kan met elektrische auto’s. Daar zou ik bij de volgende aanbesteding graag naar kijken.” Een ander project wat hij goed vindt is de alternatieve brandstoffen: “Waar we HVO100 brandstof kunnen gebruiken, zouden we dat moeten doen.”
Drempels en dilemma’s
Toch is verduurzaming volgens Erik niet zonder uitdagingen: “Financieel gezien is het vaak nog de duurdere optie.” Erik hoopt dat technologische ontwikkelingen snel genoeg gaan om duurzame keuzes toegankelijker te maken: “Het zou mooi zijn als de ontwikkelingen zo snel gaan dat de duurzame opties even duur of goedkoper zijn. Ook praktisch zijn er beperkingen: Een brandweerauto kan nu nog niet elektrisch zijn omdat dit te zwaar is. Zo mogen ze boven een bepaald gewicht bijvoorbeeld niet rijden op de kades van Utrecht wegens instortingsgevaar.”
Ondanks de uitdagingen blijft Erik optimistisch. Hoewel het nu nog niet altijd haalbaar is, kijkt hij vooruit: “Over 5 of 10 jaar kan dit hopelijk wel. De hoop is dat innovaties het mogelijk maken om ook zwaar materieel te verduurzamen zonder concessies te doen aan veiligheid en inzetbaarheid.”
Als er kansen zijn, dan pakken we ze
Duurzaamheid krijgt inmiddels ook een vaste plek in processen, vertelt Erik. Zo zit er in onze aanbestedingen altijd een duurzaamheidsparagraaf. Eriks houding op duurzaamheid is positief: “Als er kansen zijn, dan pakken we ze.” Volgens Erik ligt de kracht van duurzaamheid niet in verplichten, maar in stimuleren. Tegelijkertijd vindt hij keuzevrijheid belangrijk: “Ik vind het belangrijk dat mensen een keuze houden. Duurzame keuzes zijn een verantwoordelijkheid voor iedereen zelf.” De rol van de organisatie ziet hij vooral als aanjager: “Positieve stimulering doen we vanuit de organisatie maar iedereen mag een eigen keuze maken.”