Esther: ‘Het maakt als postcommandant niet uit of je man of vrouw bent’

Esther: “Al mijn hele leven woon ik in Westbroek. Ik ben er opgegroeid en ook nu woon ik er nog steeds met veel plezier, momenteel samen met mijn partner en dochtertje van 4 maanden oud.

Als klein kind was ik al gefascineerd door de brandweer. Mijn vader zat altijd bij de brandweer en dat leek me ook wel iets. Toen ik 4,5 jaar geleden benaderd werd om bij de brandweer te komen, ben ik daarom ook aan de opleiding begonnen. Ik kende de meeste vrijwilligers al en zij kenden mij ook. Toen vorig jaar duidelijk werd dat er een vacature voor postcommandant kwam, waren er al een aantal die riepen dat het wat voor mij was. Zelf had ik er nog niet specifiek over nagedacht, maar dat begon vanaf toen. Ik vind het als vrijwilliger ook belangrijk om dingen voor de post te doen en daarbij is het natuurlijk een leuke nieuwe uitdaging voor mezelf.

Momenteel ben ik de enige vrouwelijke postcommandant binnen de regio. Dat vind ik jammer, want waarom zou deze functie alleen door mannen bekleed kunnen worden? De brandweer is van oorsprong een mannenwereld, maar gelukkig komen er al steeds meer vrouwen bij de brandweer. Waardevol denk ik, al zeg ik het zelf. Soms geeft dit toch net weer een andere kijk op zaken. Ik weet me over het algemeen prima staande te houden tussen de mannen, maar het lijkt me ook prettig om eens met een vrouwelijke collega te sparren. Het is fijn dat de VRU zo enthousiast is over vrouwen bij de brandweer en dat ze dit zeker ook stimuleren.

Als postcommandant voel ik mijzelf niet meer dan de rest van de vrijwilligers. Natuurlijk heb je bepaalde verantwoordelijkheden, maar uiteindelijk bestaat onze post door alle vrijwilligers die zich dag en nacht inzetten. Ik sta graag tussen de groep en niet boven de groep. Ik hoop een ondersteunende leider te zijn en een luisterend oor voor iedereen die daar behoefte aan heeft. En waar nodig zal ik de leiding nemen, zoals dat van een postcommandant verwacht mag worden.

Om een goede leidinggevende te kunnen zijn, is het denk ik belangrijk dat de collega’s van de post achter je staan. En gelukkig heb ik dat gevoel zeker op de post Westbroek-Tienhoven. Dus we gaan ervoor, met elkaar!”