Vasten en blussen | “Buren zagen ons blussen en brachten een groot bord eten”
De Ramadan is begonnen. Mimoun en Abdellah zijn beide beroepsbrandweer en vasten de komende maand elke dag tussen zonsopkomst en zonsondergang. Hoe combineer je de Ramadan tijdens een 24-uurs dienst? En hoe combineer je vasten met een uitruk?
Abdellah en Mimoun zijn werkzaam op de post Schepenbuurt in Utrecht. Ruim 32 jaar geleden kwamen ze tegelijkertijd in dienst bij de brandweer. ‘De Ramadan is een mooie periode voor ons’, vertellen ze. ‘En het vasten levert tijdens ons werk ook bijzondere momenten op.’
Vasten tijdens een 24-uurs dienst
Het is misschien wel de meest gestelde vraag: hoe combineer je vasten met het werk bij de brandweer? Abdellah: ‘Vasten is voor ons normaal, we doen dit al ons hele leven en we zijn dit gewend. Ons werk vraagt fysieke inspanning. Niet alleen tijdens een uitruk, maar we sporten en trainen natuurlijk ook. Als je gaat sporten, doe je niet rustig aan omdat het Ramadan is. Je doet gewoon 100% mee. Uiteraard mag jezelf en anderen nooit in gevaar brengen en letten we goed op. Als je jezelf niet goed voelt, dan kun je iets eten of drinken. Dat kan gewoon. Dan haal je die vastendag later weer in.’
Mimoun vult aan: ‘We hebben in de afgelopen 32 jaar genoeg inzetten gehad maar we hebben allebei nog nooit hebben hoeven eten. We zijn fit en vinden het vasten goed vol te houden. En je mag tussen zonsondergang en zonsopgang natuurlijk gewoon eten en drinken. Ik merk soms ook dat vasten me innerlijke kracht geeft, extra power van binnenuit. Ik kan me bijvoorbeeld nog herinneren dat ik jaren geleden een PPMO keuring had, die viel precies tijdens de Ramadan. Mijn score was niet anders dan anders.’
Buurtbewoners brengen eten
Uitrukken tijdens Ramadan zorgt af en toe voor bijzondere momenten. ‘We hadden een keer een uitruk tijdens de Ramadan die me altijd bijgebleven is. Een flinke woningbrand in Zuilen was het”, herinnert Mimoun zich. “Precies rond de tijd dat we mochten gaan eten. Een woningbrand trekt altijd veel bekijks van buurtgenoten en een van de buurtbewoners herkende mij. Vervolgens kwam de Marokkaanse familie aanzetten met een groot bord vol eten met alles erop en eraan. Dit zijn wel de momenten die je bijblijven.’
Abdellah herinnert zich een grote brand in Hoograven. ‘Er stond een school in brand en mijn pieper ging af rond zonsopgang, toen het nog schemerde. Dat is precies het moment dat je de laatste maaltijd wilt nemen voordat de zon opgaat. Tsja, dat gaat dan niet door. Dan neem je snel een paar dadels. En bij een uitruk hebben we in ieder geval altijd genoeg water mee’.
Samen met collega’s het vasten verbreken
Na een dag vasten wordt bij zonsondergang het vasten verbroken met een gezamenlijke maaltijd, de Iftar. ‘Dat begint met een dadel en een glaasje melk. Vervolgens gaan we bidden. Als we op de post zijn doen we dat in onze slaapkamer. Daarna beginnen we met de maaltijd’, legt Abdellah uit.
Mimoun: ‘Het komt weleens voor dat collega’s een dagje meedoen met vasten en we bij zonsondergang samen het vasten verbreken. We plannen de laatste jaren tijdens de Ramadan ook altijd een avond om samen met alle moslims binnen de VRU te kokerellen en die dag gezamenlijk het vasten te verbreken. Dat doen we dan op een post en ook andere collega’s haken weleens aan.’
Abdellah vertelt dat er sowieso veel collegialiteit is onderling. ‘Vaak wachten de jongens op mij. Dan zeggen ze: “Ab we eten wat later vandaag, we wachten op jou.” Dan nemen ze om 6 uur wat kleins en eten we later op de avond gezamenlijk. Er wordt altijd rekening mee gehouden, dat waardeer ik enorm.’
Meer begrip
Er is meer begrip dan vroeger merken beide. ‘Mensen weten tegenwoordig beter wat de Ramadan inhoudt. De jeugd van tegenwoordig is veel meer samen opgegroeid. Door de multiculturele samenleving kennen ze vaak wel iemand op school of uit de buurt die ook meedoet met de Ramadan. Het is voor hen normaler. Wij merken dat ook in ons werk. Ten opzichte van 32 jaar geleden kijken mensen er tegenwoordig niet meer zo van op. Er staat ons weer een mooie Ramadan periode te wachten!’