In Utrecht staat een ‘leeg ziekenhuis’: het Calamiteiten Hospitaal. Een gesprek met Nicolette Rigter, Directeur Publieke Gezondheid in onze regio, over waarom de VRU niet zonder dit bijzondere ziekenhuis kan.

Wat is de rol van het Calamiteiten Hospitaal?
Nicolette Rigter: “Het Calamiteiten Hospitaal is een “leeg” ziekenhuis dat 24/7 paraat staat voor het opvangen van grote groepen gewonden bij een ongeluk of ramp in de regio en daarbuiten en voor gerepatrieerde gewonden (burgers en militairen) uit het buitenland. Ook voor een eventuele grootschalige infectieziekte epidemie is het Calamiteiten Hospitaal de plek voor opvang van patiënten.”

Kun je enkele voorbeelden noemen van grootschalige opvang?
“Voorbeelden van grootschalige opvang zijn de brand in de Geinsche Hof, het platte kar ongeluk in Waardenburg en de opvang van Libiërs na de val van Gadaffi. Zeer specialistisch was de opvang van een VN-militair met Ebola, opgelopen in Afrika.”

Wat is de toegevoegde waarde van het Calamiteiten Hospitaal?
“Door grote groepen gewonde slachtoffers centraal op te vangen in een daarvoor goed georganiseerde voorziening blijft de reguliere spoedzorg, voor personen die niet bij deze incidenten of calamiteiten betrokken zijn, beschikbaar. In een tijd waarin de druk op de reguliere spoedzorgvoorzieningen al (te) groot is, is dat een groot goed. Daarnaast geeft het centraal opvangen van slachtoffers nog andere voordelen. Men weet waar mensen naar toe zijn gebracht (slachtofferinformatie) en het heeft een positief effect op het herstel om samen met andere lotgenoten in een zelfde omgeving behandeld te worden", aldus Nicolette.

Wat gaat er mis als het Calamiteiten Hospitaal weg valt?
“De druk op de reguliere spoedzorg is al groot, door meer thuiswonende ouderen met multi gezondheidsproblematiek en de toenemende druk op de huisartsenzorg. Daarom wordt het bij de spoedeisende hulpen voller en voller. Een incident met veel slachtoffers daarbovenop geeft een grote kans op ontoereikendheid van de spoedzorg. Zowel voor de mensen die als gewonde betrokken zijn bij het incident, als voor burgers met andere spoedeisende hulpvragen. Dan krijgt wellicht niet iedere burger de zorg die hij of zij op dat moment nodig heeft.”

“Het is lastiger om familie te vertellen waar hun relatie verblijft als we gebruik moeten maken van spreiding van de gewonden over verschillende ziekenhuizen, zeker als het om verschillende regio’s gaat", zegt Nicolette Rigter. "Uitzoeken wie waar naartoe is gebracht, is een intensieve en tijdrovende klus.”

Waar raakt het werk van het Calamiteiten Hospitaal dat van de Veiligheidsregio?
“De Veiligheidsregio heeft crisisbeheersing en rampenbestrijding als kerntaak. Hierbij hoort ook de coördinatie van het proces ‘acute gezondheidszorg’ als een van de processen van de GHOR. Het Calamiteiten Hospitaal opereert voornamelijk bij grootschalige incidenten. Hier is in de regio Utrecht de planvorming op aangepast. Wij maken in ons gewonden spreidingsplan (GSP) gebruik van de optie om het Calamiteiten Hospitaal in te zetten als centrale opvanglocatie voor gewonden. Dat is inmiddels ook zo bij een flink aantal andere veiligheidsregio’s.”

Waar versterken de Veiligheidsregio Utrecht en het Calamiteiten Hospitaal elkaar?
“Het meeste is al hierboven genoemd: het centraal opvangen van slachtoffers vergemakkelijkt de processen van de GHOR als het gaat om gewondenspreiding en ambulancebijstand. Het maakt ook het verkeercirculatieplan van de politie en het proces ‘verwanten matching van bevolkingszorg’ makkelijker.”

Het mag duidelijk zijn dat de Veiligheidsregio Utrecht groot voorstander is van het Calamiteiten Hospitaal. Zeker gezien de huidige tijd met de druk op de spoedzorg en de dreiging van verschillende scenario’s in Nederland.

Naar nieuwsbriefoverzicht